<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>chanakith</title>
	<atom:link href="http://chanakith.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://chanakith.wordpress.com</link>
	<description>นิทาน เด็ก คนท้อง และเรื่องผี !</description>
	<lastBuildDate>Tue, 15 Nov 2011 10:09:57 +0000</lastBuildDate>
	<language>th</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
<cloud domain='chanakith.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://s2.wp.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>chanakith</title>
		<link>http://chanakith.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://chanakith.wordpress.com/osd.xml" title="chanakith" />
	<atom:link rel='hub' href='http://chanakith.wordpress.com/?pushpress=hub'/>
		<item>
		<title>มือใหม่ : หายป่วย&#8230;ด้วยมือแม่</title>
		<link>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a2-%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad/</link>
		<comments>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a2-%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 08 Jan 2010 09:57:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>chanakith</dc:creator>
				<category><![CDATA[บทความ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chanakith.wordpress.com/?p=485</guid>
		<description><![CDATA[ช่วงต้นปีอากาศดีๆ แบบนี้ ‘ไข้หวัด’ มักมาเยี่ยมเยือนเด็กๆ อยู่เสมอ ทารกตั้งแต่แรกเกิดจนถึง 3 ขวบจะเป็นไข้ได้ง่าย เนื่องจากกลไกควบคุมอุณหภูมิร่างกายของเขายังทำงานได้ไม่ดีพอ การเป็นไข้ในเด็กเล็กๆ มักเกิดจากปฏิกิริยาโต้ตอบ ที่ร่างกายสร้างขึ้นเพื่อต่อต้านเชื้อไวรัส และแบคทีเรีย ซึ่งกว่า 95 เปอร์เซ็นต์จะหายได้เองโดยไม่ต้องพึ่งยา แต่สำหรับเด็กเล็กๆ หากมีไข้สูงนานกว่า 24 ชั่วโมง หรือมีอาการแทรกซ้อนอื่นๆ ต้องรีบพาไปพบคุณหมอทันทีค่ะ แม่จ๋า&#8230;หนูไม่สบายตัว นอกจากอาการไข้ตัวร้อน ที่บ่งบอกว่าลูกไม่สบายแล้ว คุณแม่ต้องสังเกตอาการอย่างอื่นที่บ่งชี้ว่า ลูกกำลังป่วยร่วมด้วย เพราะบางครั้งเด็กไม่สบายก็ไม่ได้มีอาการตัวร้อนก่อน  ถ้าลูกไม่ร่าเริง ง่วงซึมตลอดเวลา ไม่ยอมดูดนมตามปกติ ปฏิเสธอาหารเสริมที่เคยชอบ โยเย ร้องกวนมาก หรือร้องเสียงสูงๆ แสดงอาการหงุดหงิด โมโห กระสับกระส่าย ก็อาจเป็นสัญญาณเตือนว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติที่ทำให้ไม่สบายตัวแล้วล่ะค่ะ คุณหมอประจำบ้าน การพาลูกไปพบแพทย์เมื่อลูกไม่สบายเป็นเรื่องจำเป็น แต่ถึงลูกจะได้พบแพทย์แล้ว ได้ยามาทานแล้ว แต่การดูแลเขายังคงเป็นหน้าที่ของคุณแม่อยู่ดี ยิ่งในเด็กเล็กๆ แม้เพียงไข้หวัดก็อาจทำให้เขาไม่สบายตัวได้ถึง 2 สัปดาห์เลยทีเดียว ระหว่างนี้คุณแม่ต้องคอยป้อนยาให้เขาตามที่แพทย์สั่งอย่างเคร่งครัด ถ้าลูกป่วยเนื่องจากหวัด เวลานอนก็ควรจัดให้ลูกหนุนหมอนให้ศีรษะอยู่สูงกว่าตัวเล็กน้อย เพื่อให้เขาหายใจได้สะดวกขึ้น และหมั่นเช็ดตัวเพื่อช่วยลดอุณหภูมิร่างกายให้เขาด้วยค่ะ และสิ่งหนึ่งที่สำคัญมากในการดูแลลูกยามเจ็บป่วย ซึ่งคุณหมอที่โรงพยาบาลช่วยไม่ได้ [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chanakith.wordpress.com&amp;blog=789327&amp;post=485&amp;subd=chanakith&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88-%e0%b8%ab%e0%b8%b2%e0%b8%a2%e0%b8%9b%e0%b9%88%e0%b8%a7%e0%b8%a2-%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/9459bb338d728c033dacea39c2d86473?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">nana</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>step for baby : เรียนรู้&#8230;ด้วยมือน้อยๆ</title>
		<link>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/step-for-baby-%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b9%e0%b9%89-%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%86/</link>
		<comments>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/step-for-baby-%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b9%e0%b9%89-%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%86/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 08 Jan 2010 09:55:42 +0000</pubDate>
		<dc:creator>chanakith</dc:creator>
				<category><![CDATA[บทความ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chanakith.wordpress.com/?p=483</guid>
		<description><![CDATA[เด็กวัย 7 &#8211; 12 เดือน ค้นพบแล้วว่าสองมือน้อยๆ ของเขานั้นเป็นเครื่องมือสารพัดประโยชน์ในการไขว่คว้าและสำรวจที่สุดวิเศษ เขาจึงสนุกกับการใช้มือมากเป็นพิเศษ ทั้งตบพื้น ตีโต๊ะ หรือแม้กระทั่งพยายามหยิบตัวการ์ตูนออกมาจากหนังสือนิทาน นี่จึงเป็นโอกาสดีๆ ที่เราจะช่วยให้ลูกได้เรียนรู้ สิ่งต่างๆ รอบตัวผ่านการใช้มือ ซึ่งจะนำไปสูพัฒนาการการเรียนรู้ด้านอื่นๆ ต่อไป พัฒนาการของลูกวัยนี้ ก้าวหน้ากว่าตอนช่วง 4-6 เดือนแรกของชีวิตมาก จากที่เคยทำได้เพียงพลิกคว่ำพลิกหงายและเล่นกับมือตัวเอง แล้วค่อยๆ ใช้ข้อมือยันตัวขึ้นสู่ท่านั่งได้ชั่วครู่ จนกระทั่งอายุครบ 8 เดือน เขาจึงนั่งได้อย่างมั่นคง และหากคุณแม่ลองจับเขายืน เขาจะเริ่มลงน้ำหนักที่เท้าแล้วซอยเท้าเล่นอย่างสนุกสนาน และหลังจากนั้นเขาก็จะพาตัวเองไปทุกที่ได้ตามใจต้องการแล้วล่ะ เสียหลักล้มตึง&#8230;เรื่องธรรมดา แม้ช่วงนี้เจ้าตัวเล็กจะใช้มือหยิบของเก่งแล้ว แต่ลักษณะการ ‘หยิบ’ ของของเขาจะเป็นแบบการใช้ฝ่ามือตะปบ แล้วหยิบขึ้นมาเพราะเขายังใช้ปลายนิ้วได้ไม่คล่องนั่นเอง ถ้าได้ของถูกใจแล้วล่ะก็ เขาจะถือไว้นาน แถมยังเปลี่ยนมือที่ถือได้อย่างคล่องแคล่วเชียวค่ะ แต่เขายังกะระยะในการตะปบได้ไม่เก่ง แถมยังใจร้อน จึงมักเสียหลักหน้าทิ่มหรือหงายหลังลงพื้นอยู่บ่อยๆ ดังนั้น คุณแม่ควรหาผ้านุ่มๆ มาปูไว้บริเวณที่ลูกนั่งเล่นด้วยนะคะ ให้เวลาเขาสักนิด ปล่อยให้เขาคว้าลิ่งของต่างๆ มาเล่นบ่อยๆ ถือ เป็นการช่วยให้เขาฝึกสายตาให้ประสานกับมือได้ดีขึ้นค่ะ รู้มั้ย&#8230;หนูชอบของที่อยู่ใกล้ๆ หลังจากวัย 7 เดือน [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chanakith.wordpress.com&amp;blog=789327&amp;post=483&amp;subd=chanakith&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/step-for-baby-%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b8%a2%e0%b8%99%e0%b8%a3%e0%b8%b9%e0%b9%89-%e0%b8%94%e0%b9%89%e0%b8%a7%e0%b8%a2%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%86/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/9459bb338d728c033dacea39c2d86473?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">nana</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Step for Mom : เปรี้ยว&#8230;มีประโยชน์</title>
		<link>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/step-for-mom-%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%82%e0%b8%a2%e0%b8%8a%e0%b8%99%e0%b9%8c/</link>
		<comments>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/step-for-mom-%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%82%e0%b8%a2%e0%b8%8a%e0%b8%99%e0%b9%8c/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 08 Jan 2010 09:53:38 +0000</pubDate>
		<dc:creator>chanakith</dc:creator>
				<category><![CDATA[บทความ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://chanakith.wordpress.com/?p=481</guid>
		<description><![CDATA[(ภาพเปิด 1) พูดถึงคนท้อง ใครบ้างไม่นึกถึงของเปรี้ยว&#8230; ยิ่งช่วงแพ้ท้อง ผลไม้รสเปรี้ยวจี๊ดจ๊าด เป็นสิ่งแรกๆ ที่คุณแม่จะนึกถึงและหามาใช้ปราบอาการวิงเวียน คลื่นไส้ พะอืดพะอม&#8230;ซึ่งก็มักจะได้ผลซะด้วยสิ มาดูกันค่ะว่า ของเปรี้ยวๆ นั้นมีประโยชน์กับคนท้องอย่างไรบ้าง เปรี้ยวจี๊ด&#8230;กับผลไม้ (ภาพ MOM 0001.TIF) ว่ากันว่า คนท้องนั้นมักอยากรับประทานของเปรี้ยว โดยเฉพาะผลไม้รสชาติจี๊ดจ๊าด ซึ่งนอกจากทานให้หายอยากกันแล้ว เจ้าของเปรี้ยวนั้นยังช่วยลดอาการแพ้ท้องให้คุณแม่ได้ด้วย โดยเฉพาะ มะนาว มะม่วงเปรี้ยว มะขามเปียก มะขามป้อม มะดัน ซึ่งนอกจากจะช่วยลดอาการแพ้ท้อง แล้วยังอุดมด้วยวิตามินซี ที่ช่วยการดูดซึมธาตุเหล็ก ช่วยป้องกันโรคโลหิตจางทางอ้อม เพราะธาตุเหล็กมีความจำเป็นต่อการสร้างเม็ดเลือด หากคุณแม่ได้รับธาตุเหล็กไม่เพียงพอ จะทำให้คุณแม่เป็นโรคโลหิตจาง อ่อนเพลียง่าย ซีด นอกจากนี้ยังอาจทำให้ลูกที่เกิดมาเป็นโลหิตจางไปด้วย แต่ของไม่เปรี้ยว อย่างฝรั่ง มะละกอ ลำไย ลิ้นจี่ พุทรา เงาะ แคนตาลูป และผักสดก็มีวิตามินซีมากเช่นกันค่ะ ลองหาทานสลับกันไป จะได้ทั้งสารอาหารได้ทั้งรสชาติที่ไม่จำเจ ที่เน้นเรื่องวิตามินซี นี้เพราะร่างกายเราดูดซึมและขับถ่ายวิตามินซีออกเร็วมาก จึงควรรับประทานบ่อยๆ ค่ะ ภาพ 01 [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=chanakith.wordpress.com&amp;blog=789327&amp;post=481&amp;subd=chanakith&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
		<wfw:commentRss>http://chanakith.wordpress.com/2010/01/08/step-for-mom-%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b5%e0%b9%89%e0%b8%a2%e0%b8%a7-%e0%b8%a1%e0%b8%b5%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%82%e0%b8%a2%e0%b8%8a%e0%b8%99%e0%b9%8c/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/9459bb338d728c033dacea39c2d86473?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">nana</media:title>
		</media:content>
	</item>
	</channel>
</rss>
