เรื่องไอ้กร 2 : ถามสิแล้วจะบอก

ย้อนไปตอนที่ไอ้กรน่ารักกว่าทุกวันนี้
ในวัยช่างถาม
ไม่..มันไม่น่ารักอย่างเจ้าหนูจำไมหรอก
เพราะคำติดปากของมันคือ “ตึ๋ง” ซึ่งย่อมาจาก “ทำไมถึง”
“ตึ๋งต้องกินข้าว?”
“ตึ๋งต้องอาบน้ำ?”
เวลารถติดมันจะถาม
“ตึ๋งไม่ซิ่งแรง?”
คุณน้าพยายามแก้ “เอาใหม่ลูกถามใหม่…ทำไมถึง…”
ไอ้กรพยักหน้าหงึกหงัก แล้วถามใหม่
“ตึ๋งทำไมตึ๋ง….”
เออ..ตึ๋งก็ตึ๋งวะ
ช่างถามไม่พอ พอเราตอบแทนที่มันจะพอใจ ดันถามกลับมาอีก
“ตึ๋งรู้ได้?”—แปลว่า–ทำไมเราถึงรู้ล่ะ

ไม่รู้ทำไมเด็กวัย “ตึ๋ง” ถึงชอบใส่รองเท้าสลับข้าง คุณยายบอกตอนเด็ก ๆ คุณน้าก็ใส่ยังงั้นล่ะ
แล้วมีรึไอ้กรจะไม่ได้รับเชื้อ
เวลาไอ้กรใส่รองเท้าสลับข้าง คุณน้าจะคอยบอก
“ใส่ให้ถูกสิครับ”
ไอ้กรก็จะถอดออกมาใส่ใหม่ วันไหนอารมณ์ดี ไอ้กรก็จะยั่วคุณน้าด้วยการไขว้ขาสลับข้างแล้วบอก
“นี่..ถูกแย้ว”

อยู่กับเด็กช่างถาม คุณน้าก็เลยช่างถามบ้าง
“ตึ๋ง..เอ๊ย..ทำไมกรถึงชอบใส่รองเท้าผิดข้างล่ะ?”
ไอ้กรที่ส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายถาม พอถูกถามก็เกาหัวแกรก
นิ่งไปพักนึง มันก็เอารองเท้ามาใส่ ‘แบบถูกข้าง’ แล้วเดิน แถ่ด ๆ ๆ
เดินไป 3-4 ก้าว รองเท้าก็หลุด
มันหันกลับมาบอกว่า
“ใส่แบบนี้ มันหลุดง่าย เห็นมั้ย”

เอ้า…โรงงานรองเท้า ทราบแล้ว ‘เปลี่ยน’

23 ตุลาคม 2549

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: