เกมกระซิบ

มันใช่สิ่งเดียวกับเรื่องในจินตนาการของคนสมัยก่อนหรือเปล่า

การที่เราได้คุยกับคนที่อยู่ห่างไกล
ได้ยินเสียงข้างๆ หู ได้สนทนาโดยไม่เห็นอีกฝ่าย
หรือกระทั่งพูดคุยได้โดยไม่ต้องออกเสียง ไม่ต้องขยับริมฝีปากเอ่ยคำ
เพียงพรมนิ้วลงบนแป้น เราก็สามารถสื่อสารกับคนที่อยู่อีกซีกโลกได้
โดยที่คนที่นั่งข้างๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังถูกพูดถึง !!!

เวทมนตร์ หรือ พลังจิต
ไม่ต้องมีสองสิ่งนั้น
เพียงมีโทรศัพท์มือถือ กับ คอมพิวเตอร์
เราก็คล้ายมี เทเลพาธี – – โทรพาที

การสื่อสารง่ายเข้า เหมือนโลกอยู่ในมือ
เพียงขยับปลายนิ้ว มิตรภาพใหม่ๆ เกิดขึ้นได้ทุกวัน
ทว่ามิตรภาพนั้นแข็งแรงเพียงใด
รู้จัก…เหมือนไม่รู้จัก
พูดคุยกันทุกวัน ทว่า…ตัวตนของอีกฝ่ายเป็นเช่นไร
เรารู้จักคนมากขึ้น…หรือเราไม่รู้จักใครเลย แม้แต่ตัวเอง !!!

มิตรภาพในโลกเสมือนช่างเปราะบาง
เพียงมีสิ่งใดมากระทบสักนิด ความหมางเมิน เฉยชา
กระทั่งการเป็นศัตรูพร้อมเข้าแทนที่

เคยเล่นเกมกระซิบมั้ย ?

นั่งต่อแถวกันยาวๆ กระซิบข้อความบอกต่อกัน
จากหัวแถวสู่ท้ายแถว ข้อความกลับเปลี่ยนเป็นคนละเรื่อง

มิตรภาพในโลก อาจไหวไกวกับคำ คนโน้นพูดว่า… คนนี้พูดว่า…
กว่าสารจะสื่อถึงเรา เค้าความจริงแทบไม่เหลือ

แต่นั่นก็เพียงลมปาก ใครใคร่เชื่อ-เชื่อ
ใครมีสติ รู้คิดพิจารณาหาความจริงก่อนเชื่อ มิตรภาพย่อมมั่นคง

ในโลกเสมือนล่ะเรื่องคล้ายๆ กันนี้เกิดได้เสมอ
และอาจรุนแรงกว่าด้วย
คำคนโน้นเล่าคนนี้บอกในโลกจริงก็แค่ลม…ลมยังทำให้หวั่นไหวได้

คำในโลกเสมือนที่มาในรูปอักษร…ยิ่งทำให้ผู้รับสารคล้อยตามได้ง่าย
ง่ายจนลืมคิดไปว่าการเปลี่ยนแปลงถ้อยคำในกรอบคำพูดของใครสักคนไม่ใช่เรื่องยากเลย
จะให้ดี-ร้ายเพียงใดก็ทำได้ ลบออกเขียนใหม่ ไร้ร่องรอย

ไม่แปลกที่จะเชื่อ…ก็คนเรามักเชื่อในสิ่งที่เห็น
ใช้ชีวิตบนโลกด้วยสติเท่าใด ในโลกเสมือนคงต้องครองสติให้มั่นเป็นสองเท่า

มิตรภาพสวยงามเสมอ ไม่ว่าจะในโลก หรือ โลกเสมือน
น่าเสียดายหากมิตรภาพของใครบางคนจะจบลงเพราะเกมกระซิบ

เมื่อคำที่เราไม่ได้พูด มาอยู่ในกรอบคำพูดของเรา
แล้วกรอบคำพูดนั้นถูกส่งไปให้คนอื่น อะไรจะเกิดขึ้น ?

หรือนั่นคือบททดสอบมิตรภาพ

15 เมษายน 2550

4 ตอบกลับที่ เกมกระซิบ

  1. นางสมทรงรักฟัก พูดว่า:

    ใครบางคนย่างกรายในความเงียบ

    ฉวยภาพพจน์อันได้เปรียบมาบังหน้า

    งำเงียบเชียบเฉยดั่งเคยมา

    บิดเบือนสัจจาว่าไม่จริง

    ภาพพจน์ -ตัวตน , ใช่-ไม่ใช่

    ในเมื่อโลกน่าสงสัยไปทุกสิ่ง

    ในยุคแล้งน้ำใจให้พึ่งพิง

    ผู้คนมักเชื่อสิ่งที่เปลือกปลอม

    ยุคสมัยการสร้างมายาภาพ

    ผู้สวมคราบสุขุมละมุมละม่อม

    อาจฆ่าใครด้วยหัวใจที่จอมปลอม

    แนบเนียบแต่พรักพร้อมด้วยสามานย์

  2. ปอ พูดว่า:

    เรื่องน่าเศร้าระหว่างเพื่อนเกิดขึ้นได้เสมอ เกดิทีไรเศร้าไปนาน

  3. Aéy พูดว่า:

    อ่านแล้วไม่รู้แกพูดถึงใคร แต่แกน่ะใจดีเกินไปบ่อยๆ กะบางคนน่ะไม่ต้องแคร์มันหรอก ถึงมันจะเคยดีกะแกก้อเหอะ

  4. chanakith พูดว่า:

    ก็แค่อยากบ่นน่ะ ไม่มีไรหรอก
    เฮ้อ…..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: