บนรถเมล์ (4)

“เฮ้ย…อะไรวะ” 
เปล่า, ไม่ได้สบถออกมาดังๆ หรอก ก็อยู่บนรถเมล์นี่นะ ได้แต่ตะโกนในใจ  ต้นเหตุของความหงุดหงิดน่ะหรอ ก็ไอ้สัญญาณไฟจราจรที่รอมานาน กว่าสีแดงจะเปลี่ยนเป็นเขียว แต่ถอนใจยังไม่ทันสุดเฮือก สีเขียวกลับเปลี่ยนเป็นเหลืองและแดง โดยที่รถยังอยู่ที่เดิม !!!

ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งหงุดหงิด กระสับกระส่าย
เวร…แล้วเมื่อไหร่จะถึงกันล่ะเนี่ย ระยะทางที่ไม่ควรจะเกิน 15 นาทีรถเคลื่อน เอ้า…บวกเผื่อให้อีกเท่านึงเป็นครึ่งชั่วโมง แต่บางวันกลับต้องใช้เวลาถึง 1 ชั่วโมง ชีวิตเมืองกรุง วันๆ ได้อยู่บ้านไม่กี่ชั่วโมง เวลาเดินทางกับเวลางานนานสูสี
“ว๊อย…” ขอสบถ (ในใจ) อีกที

“สีแดง…แด๊ง…แดง” เสียงเล็กๆ ดังมาจากเบาะนั่งด้านซ้าย
“เออ…รู้แล้วว่าแดง” ฉันนึกตอบ (ในใจอีกนั่นแหละ) ก่อนจะหันไปเห็นสาวสายเดี่ยว-กระโปรงชมพูหวาน
คงสัก 2 หรือ 3 ขวบนี่ล่ะ กำลังช่างพูดเชียว
“สีแดงหยุด สีเหลืองเตรียมพร้อม สีเขียวไปได้” สาวน้อยเจื้อยแจ้วชี้นิ้วเล็กๆ ไปที่สัญญาณไฟ
“สีเหลืองเตรียมพร้อม…” ไม่พูดเปล่า ตบมือแปะๆ ด้วย
ฉันมองสัญญาณไฟ…ไม่ต้องเตรียมหรอกหนูไม่ได้ไปไหนหรอก
คะเนจากระยะห่างไม่พ้นแน่ๆ
“สีเขียวไปได้” คราวนี้ทั้งตบมือทั้งชี้นิ้วดีอกดีใจ
……..
“ทำไมสีเขียวแล้วไม่แล่นฉิวล่ะแม่?” สาวน้อยกังขา มองหน้าแม่ตาแป๋ว ท่าทางประหลาดใจสุดๆ

นั่นสินะ ไหนว่าไฟเขียวไปได้ นี่เขียวตั้งนานแล้วรถเคลื่อนมาได้หน่อยเดียว

“สีเหลืองเตรียมพร้อม สีแดงรถหยุด” สนุกเขาล่ะ เสียงเล็กๆ ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจรอคำตอบจากคำถามที่ตนถามเมื่อครู่สักนิด 
ไฟแดงรอบนี้เธอไม่ได้จ้องเป๋งที่สัญญาณไฟแล้ว  สาวน้อยมองไปรอบๆ แววตาสนุกน้ำเสียงตื่นเต้นไปกับทุกอย่าง
“แม่ๆ หมาๆ…”
“แม่ๆ หมาฉี่!”
ฉันหลุดหัวเราะออกมาจนได้ ไฟแดงน่าหงุดหงิดของฉันเป็นไฟแดงหรรษาของเด็กน้อยคนหนึ่ง

มันเป็นประจำตรงสี่แยกนี้ ที่รถมันติดเหลือเกิน แต่ใครๆ ก็คงต้องผ่าน
บังเอิญวันนั้นได้เหลือบไปเห็น แววตาของเด็กน้อยนั่งมองเหม่อ อยู่ริมข้างฟุตบาท
เลยสะกิดใจ ค่อนข้างห่วงเขาเป็นอะไร จึงได้ทักไป
ให้ช่วยไหม ได้ฟังเขาตอบ น่าแปลกใจ

* ก็อยากให้ไฟแดงนานกว่านี้หน่อย
เผื่อว่าจะได้ขายมาลัยให้หมด
ถ้าหากว่าวันนี้มีไฟเขียวบ่อย ก็คงขาดทุน
ไม่มีใครอยากซื้อมะลิบานๆ

และทุกวันนี้ต้องผ่านทางนั้น ที่รถมันติดเหลือเกิน แต่ตัวฉันไม่เคยจะเบื่อ
เพราะฉันนึกถึงคำตอบเด็กน้อย ที่คอยเตือนใจฉันให้รู้สึก ให้นึกถึงคนอื่น
ลองเอาใจเขา เข้ามาใส่หัวใจสักที โลกในแง่ดี
มีความหมาย ให้ฉันได้เปลี่ยน เปลี่ยนความคิด

เนื้อเพลงแวบเข้ามาในห้วงความคิด
ไม่หรอกฉันไม่ได้อยากให้ไฟแดงนานๆ
เพราะทุครั้งที่ได้ยินหรือนึกถึงเพลงนี้ สิ่งที่วาบตามมาในห้วงความทรงจำก็คือ ข้อความข่าวสั้นที่ถูกส่งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือในเย็นวันหนึ่ง และเป็นข่าวเล็กๆ ในหนังสือพิมพ์เช้าวันต่อมา ในเวลาที่เพลงนี้กำลังฮิตทั่วบ้านทั่วเมือง
“สลด…เด็กหญิงขายพวงมาลัย 9 ขวบ ถูกรถ “ทับ” คาแยกไฟแดง”

ใช่, ไฟแดงนี้แหละ
มะลิดอกหนึ่งหมดโอกาสบาน ณ ที่แห่งนี้
แยกตึกชัย

17 พฤษภาคม 2550

หมายเหตุ : เพลง ก่อนมะลิบาน >> ศิลปิน ไทม์ >> อัลบั้ม 24 ชม.

4 ตอบกลับที่ บนรถเมล์ (4)

  1. Aéy พูดว่า:

    เซ็ง–>ขำ–>ซึ้ง–>เศร้า = ครบ

  2. chanakith พูดว่า:

    555+

    เส้นหมี่–>ลูกชิ้น–>เนื้อสด–>น้ำตก–>ทุกอย่าง = ครบ !

    แบบนี้ล่ะม้าง

  3. สายน้ำพระจันทร์ พูดว่า:

    แง่มุมดีดีในชีวิต มักมีให้เราดูมอง เสมอ.. เนอะ

    แด่ ..ดอกมะลิ .. ดอกหนึ่งที่ร่วงหล่น
    เพราะความไร้ความใส่ใจของใครบางคน

    บนรถเมลล์ป้ายต่อไป จะเจออะไรเอ่ย?

  4. chanakith พูดว่า:

    ก็พยายามมองหาแง่มุมดีดี
    ตามอย่างข้อคิดข้อเขียนของพี่สายน้ำฯนั่นแหละค่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: