พระอาทิตย์อยากพักผ่อน

ทุกๆ เช้าเราจะเห็นพระอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้าทางทิศตะวันออก แสงอ่อนๆ
ยามเช้า จะแรงกล้าขึ้นเมื่อเที่ยง แล้วอ่อนลงอีกยามเย็น ก่อนจะลับหายไปทางทิศตะวันตก เป็นเช่นนี้ทุกวัน

ช่างเป็นพระอาทิตย์ที่ขยันจริงๆ

“เอ…แล้วคุณพระอาทิตย์จะเหนื่อยบ้างหรือเปล่า?”
ดาวโลกซึ่งเฝ้ามองพระอาทิตย์อยู่ทุกวันนึกสงสัย

วันหนึ่งปลายเดือนเมษายน
ซึ่งเป็นวันที่โลกโคจรเข้าไปใกล้พระอาทิตย์มากที่สุด
โลกจึงถือโอกาสถามคำถามที่ค้างคาใจมานาน

“นี่คุณพระอาทิตย์คนขยัน ถามจริงๆ เถอะว่า
เหนื่อยบ้างหรือเปล่าที่ต้องทำงานทุกวัน ไม่มีวันหยุดเลย”

“ถามอะไรอย่างนั้นล่ะดาวโลก
ดวงดาวอย่างพวกเราก็ต้องเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว…เป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ”

“มันก็ใช่ ที่ฉันต้องหมุนตัวอยู่ตลอด แต่ฉันก็แอบงีบหลับเสมอ
เวลาที่ฉันหมุนตัวหันหลังให้คุณไงจ๊ะ แต่คุณพระอาทิตย์นี่สิ
ไม่ว่าเวลาไหนก็ส่องแสงมาให้ฉันเสมอ แล้วเธอเอาเวลาที่ไหนไปพักผ่อน”

“พักผ่อนรึ…ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่รู้จักคำคำนี้เลย”

“อุ๊ยคุณพระอาทิตย์จ๋า ได้เวลาที่ฉันจะหันหลังให้คุณแล้ว
วันนี้ขอตัวก่อนนะจ๊ะ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันใหม่”

ว่าแล้วโลกก็หมุนตัวช้าๆ ค่อยๆ หันหน้าจากไป
ปล่อยให้คุณพระอาทิตย์เฝ้ามองด้านหลังของโลกด้วยความรู้สึกแปลกๆ

ยังไม่ทันที่โลกจะหลับ พระจันทร์ก็ร้องทัก

“สวัสดีตอนกลางคืนคุณโลก เมื่อกี๊คุยอะไรกับคุณพระอาทิตย์หรือ
ฉันเห็นเขาทำหน้าเศร้าจังเลย”

“ฉันก็แค่ถามเขาว่า เขาเอาเวลาที่ไหนไปพักผ่อน…ก็แค่นั้นเอง” ดาวโลกตอบ

“โธ่! ถามอะไรออกไปน่ะ เธอไม่รู้หรือ
ในระบบสุริยะของเราคุณพระอาทิตย์น่ะน่าสงสารที่สุด
เขาไม่เคยมีเวลาพักผ่อนเลย เธอไปถามอย่างนั้นทำให้เขาเสียใจรู้มั้ย”

 “ตายแล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เขาเสียใจเลยนะ แล้วนี่ฉันจะทำอย่างไรดี”

“ฉันเองก็สงสารเขาอยู่เสมอ
แต่ไม่รู้จะช่วยคุณพระอาทิตย์ได้อย่างไร…เฮ้อ…”
พระจันทร์พูดพลางถอนใจ

“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน
พรุ่งนี้ฉันจะบอกให้เขาไปพักผ่อน…ถึงฉันจะชอบอาบแดด
แต่เว้นไปสักวันสองวันคงไม่เป็นไรมั้ง” โลกตัดสินใจ

 “ดีเหมือนกัน เขาควรได้พักผ่อนบ้าง” พระจันทร์เห็นด้วยกับโลก

เช้าวันรุ่งขึ้น โลกทักทายดวงอาทิตย์อย่างสดใส

“สวัสดีคุณพระอาทิตย์ ทำไมทำหน้าซีดเซียวอย่างนั้นล่ะ ฉันมีอะไรดีๆ มาบอก”

“อะไรรึ?” ดวงอาทิตย์ถามอย่างไม่ใส่ใจนัก

“คืออย่างนี้ เมื่อคืนฉันกับคุณพระจันทร์ตกลงกันแล้ว
ว่าวันนี้จะเป็นวันหยุดของคุณ คุณพระอาทิตย์จะไปเที่ยวไหน
หรือจะงีบ…เอ่อ…หลับนานๆ ก็ได้ ดีมั้ย”

“ดี…ที่สุดเลย!!!” พระอาทิตย์ยินดี ยิ้มแก้มตุ่ย

“ว่าแต่ ไหนๆ นานๆ ทีฉันจะได้มีวันหยุด
ขอฉันพักสักอาทิตย์นึงเลยนะนะนะ” พระอาทิตย์ต่อรอง

“ได้เลยจ้ะ” โลกยิ้มรับ เธอไม่เคยเห็นพระอาทิตย์สดใสเท่านี้มาก่อน

“ฉันไปก่อนล่ะนะ แล้วเจอกัน” พระอาทิตย์โบกมือบ๊ายบายดาวโลก

และแล้วความมืดก็เข้ามาแทนที่
โลกตั้งใจจะนอนหลับพักผ่อนเหมือนทุกคราวที่ทำยามไม่เห็นแสงอาทิตย์

แต่ดาวโลกหลับไปได้ครู่เดียวก็ต้องตื่นขึ้น

 “โอ๊ย…ฉันเป็นอะไรไป หนาวเหลือเกิน คุณพระจันทร์ช่วยที
ฉันรู้สึกไม่สบาย หนาว และปวดท้องมากด้วย”

“อุ๊ย ตัวเธอเย็นจังปวดท้องด้วยหรือ ไหนขอดูหน่อยซิ”
พระจันทร์ยื่นหน้าเข้ามามองดูโลกใกล้ๆ

“ตายล่ะ แย่แน่ๆ ฉันรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงปวดท้อง”

“ฉันเป็นอะไรไปหรือ”

“ก็สิ่งมีชีวิตที่อยู่ในตัวเธอกำลังจะตาย
พวกเขาขาดแสงอาทิตย์ไม่ได้ ทั้งคน สัตว์ ต้นไม้
กำลังป่วยหนัก…ภูเขาไฟในตัวเธอก็ดูแปลกๆ เหมือนจะระเบิดออกมา
แล้วที่ขั้วโลก…ไม่สิที่อื่นๆ ด้วย…น้ำกลายเป็นน้ำแข็งไปหมดแล้ว
ระบบต่างๆ ของเธอปั่นป่วนหมดอย่างนี้ ไม่ช้าเธอก็คง…”

“ไม่นะ…ฉันยังไม่อยากตาย” โลกเริ่มร้องไห้เมื่อรู้ถึงชะตาของตน

“เธอต้องไม่ตาย ฉันจะไปตามพระอาทิตย์กลับมา”

พระจันทร์ชวนดวงดาวต่างๆ ออกตามหาดวงอาทิตย์จนพบ

“คุณพระอาทิตย์กลับบ้านเถิด โลกกำลังจะแย่แล้ว”
พระจันทร์รีบพูดทั้งที่ยังหอบแฮ่กๆ

“มีอะไรล่ะ…ก็เขาเป็นคนบอกให้ฉันมาพักผ่อนได้นี่นา”

พระอาทิตย์ซึ่งกำลังนอนเล่นอยู่ที่ปลายสุดของทางช้างเผือกถามอย่างหงุดหงิดที่ถูกรบกวน
ครั้นพอรู้ว่าโลกกำลังป่วยหนัก คุณพระอาทิตย์จึงรีบกลับบ้าน

“ขอโทษนะโลก เพราะฉันแท้ๆ เธอถึงล้มป่วยลง”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะไปว่าเธอได้อย่างไร
ก็ฉันเป็นคนบอกให้เธอไปพักผ่อนเอง ตอนนี้ฉันอาการดีขึ้นมากแล้ว
เธอไม่ต้องคิดมากนะ”

และแล้วพระอาทิตย์ก็กลับมาทำหน้าที่ของตนด้วยใจหดหู่ ดวงดาวต่างๆ
สังเกตเห็นว่า แสงจากดวงอาทิตย์ไม่สดใสแรงกล้าอย่างแต่ก่อน

ดาวพุธซึ่งอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดพยายามปลอบใจ

“เลิกเศร้าได้แล้วน่า โลกไม่ได้โกรธเธอสักหน่อย”

“แต่ฉันทำให้เขาเกือบตายเชียวนะ เขาป่วยมาก
สิ่งมีชีวิตที่อาศัยในตัวเขาก็ต้องมาเดือดร้อนเพราะฉัน”

“ไม่มีใครอยากให้เป็นอย่างนั้นนี่ เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ชาวโลกน่ะเดือดร้อนกันบ้างก็ดี พวกเขาจะได้รู้ว่าเธอมีค่าแค่ไหน
ไม่งั้นนะ เที่ยงก็บ่นว่าร้อน วันไหนไม่มีแดดตากผ้าไม่แห้งก็โทษเธออีก
พอไม่มีเธอนั่นแหละถึงได้รู้ว่า เพราะมีเธอพวกเขาถึงอยู่ได้”

“ขอบใจนะพุธที่คอยปลอบใจฉัน แต่ฉันก็ยังมีเรื่องเศร้าใจอยู่อีกเรื่องหนึ่ง”

 “เรื่องอะไรหรือ?”

“ก็เรื่องวันหยุดของฉันไงฉันก็แค่อยากมีวันหยุดพักผ่อนบ้าง
แต่พอฉันพักผู้คน รวมทั้งโลกก็เดือดร้อนและถ้าไม่มีฉันนานๆ เข้า ดาวอื่นๆ
รวมทั้งเธอด้วยคงเดือดร้อนไม่แพ้กัน
ทำไมฉันต้องมาทำหน้าที่ที่น่าเศร้าอย่างนี้ด้วย”
ว่าแล้วพระอาทิตย์ก็นิ่งไปไม่ยอมพูดอะไรกับใครอีกเลย
แสงจากดวงอาทิตย์อ่อนลงทุกวัน

ดวงดาวต่างๆ จึงมาปรึกษากันว่าจะช่วยพระอาทิตย์ได้อย่างไร
แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหาทางออกได้ จนกระทั่งโลกถามขึ้นว่า

“จริงสิพระจันทร์
เธอเองก็หันหน้าลายกระต่ายของเธอมาทางฉันตลอดเวลาเลยนี่
เธอให้แสงกับฉันตลอดเวลาเหมือนกับพระอาทิตย์
แล้วทำไมเธอยังกระปรี้กระเปร่าอยู่”

นั่นสินะ ขณะที่โลกด้านหนึ่งเป็นเวลากลางวัน
คุณพระจันทร์ก็ทำหน้าที่ส่องสว่างด้านที่เป็นกลางคืน
แล้วพอพระอาทิตย์มาผลัดเวร
คุณพระจันทร์ก็ต้องเปลี่ยนไปส่องแสงในด้านที่คุณพระอาทิตย์เพิ่งจากมา
ในเมื่อเป็นอย่างนี้ดาวทั้งสองก็น่าจะเหนื่อยเท่าๆ กัน
แล้วทำไมคุณพระจันทร์ยังดูมีความสุขสดใส
แล้วคุณพระจันทร์เอาเวลาที่ไหนไปพักผ่อนกันนะ

ดาวต่างๆ พากันสงสัย แต่พระจันทร์กลับขำ

“ฮิๆ ดีจัง ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันแอบหลับตอนไหน”

“ตอนไหนล่ะๆ” ดวงดาวต่างๆ แย่งกันถาม

“ก็ตอนที่ดาวโลกเคลื่อนที่มาอยู่ตรงกลางระหว่างฉันกับดวงอาทิตย์ไง
เงามืดของโลกบดบังฉันจากแสงอาทิตย์ ที่พวกชาวโลกเรียก จันทรุปราคา น่ะ
ตอนนั้นแหละที่ฉันมีโอกาสหลับได้เต็มอิ่ม ปีๆ
นึงนี่ฉันได้พักหลายครั้งเชียวนะ…จริงสิ
เราใช้วิธีการเดียวกันนี้ช่วยคุณพระอาทิตย์ได้นี่นา”

“ทำอย่างไรหรือ?” ดวงดาวต่างๆ ถามขึ้นพร้อมกัน

“ก็ฉันจะเคลื่อนตัวไปอยู่ตรงกลางระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์บ้างไง
ตัวฉันจะบดบังแสงอาทิตย์ที่ส่องมายังโลกชั่วขณะ
ระหว่างนั้นคุณพระอาทิตย์ก็สามารถงีบหลับได้ แม้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ
ก็ยังดีกว่าที่เขาจะไม่ได้พักเลย และการที่แสงแดดหายไปเพียงชั่วครู่
ก็ไม่ทำให้ชาวโลกเดือดร้อนด้วย”

ดวงดาวทั้งหลายเห็นด้วยกับวิธีการที่พระจันทร์เสนอ
พวกเขารีบนำข่าวดีนี้ไปบอกดวงอาทิตย์

ตั้งแต่นั้นมา คราใดที่พระอาทิตย์เหนื่อยล้า
พระจันทร์ก็จะคอยช่วยให้เขาได้ดับแสงลงชั่วคราว
เพื่อที่จะได้พักผ่อนและมีเรี่ยวแรงส่องสว่างให้กับโลกและดวงดาวอื่นๆ
อีกเรื่อยไป มนุษย์โลกเรียกช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์หลับไหลนี้ว่า

“สุริยุปราคา”

——————————————-

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารแม่และเด็ก

ฉบับ 375 พฤษภาคม 2546

5 ตอบกลับที่ พระอาทิตย์อยากพักผ่อน

  1. chanakith พูดว่า:

    อันนี้เป็นเรื่องที่พิมพ์ครั้งแรก
    เนื้อเรื่องต่างกับที่เป็นหนังสือนิดหน่อย เพราะในหนังสือเล่าเรื่องด้วยภาพน่ารักๆ
    แต่ตอนที่ลงนิตยสารเน้นที่เรื่องราว
    จริงๆ ไม่ถนัดเขียนนิทานเท่าไหร่ ตอนที่เขียนเรื่องนี้นี่ก็เพราะ บ.ก. บังคับให้เขียน 555+ แบบเอาเรื่องมาด่วนๆ พรุ่งนี้นะ (ใครเคยเจอมั่ง อิอิ) เราก็เหนื่อย เนื้อย เหนื่อยอยู่ คิดไรไม่ออกก็คิดแค่ว่าอยากพักผ่อนแล้ววววว
    แล้วเรื่องออกมาเป็นงี้ได้ไงก็ไม่รู้ เหอๆๆๆๆ

  2. สายน้ำพระจันทร์ พูดว่า:

    เยี่ยมจริงๆ
    อ่านเพลิน และน่าทึ่ง
    คิดเรื่องได้ยังไง .. คุณทำได้ๆ …

    ไฟลนก้นบางทีก็บันดาลเรื่องราวดีดีได้เหมือนกันเนอะ

  3. chanakith พูดว่า:

    มันเป็นนิสัยส่วนตัวที่ไม่ค่อยดีน่ะค่ะ เวลาวางแผนจะทำอะไรจะไม่ค่อยได้ตามเป้า แต่ถ้าแบบรีบๆ กดดันนิดๆ จะออกมาได้ดี (เกือบ) ทุกทีไป เฮ้ออออออออ

  4. Aéy พูดว่า:

    ช่ายๆนิสัยไม่ดี อย่าให้เด็กๆรู้เชียะ ^^,

  5. SaRa พูดว่า:

    ไม่เหมือนหนังสือ แต่ก็ดี อร่อยดี….. มีประโยชน์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: