เรื่องไอ้กร 10 : เขียนให้ดีๆ หน่อย

ตั้งแต่ขึ้น ป. 1 มานี่ไอ้กรเกเรบ่อย จะเรื่องอะไรนอกจากโยเยโยกโย้ ไม่อยากไปโรงเรียน เดี๋ยวปวดหัว ตัวร้อน ปวดท้อง ปวดฟัน ไอแค่กๆ 

แต่ละเช้าคุณยายต้องใช้ความพยายามหลอกล่อให้มันไปโรงเรียนให้ได้
“วันนี้วันศุกร์แล้ว ไปอีกวันเดียวเดี๋ยวก็ได้หยุด”
“วันนี้เรียนยูโดนี่ ชุดเท่ออก ไม่ไปต้องรอใส่ชุดอาทิตย์หน้าเลยนะ ไหนว่าจะไปต่อสู้กับเพื่อนไง”
“หนูต้องไปโรงเรียนโตขึ้นจะได้ทำงานดีๆ หนูเห็นคนที่เขาทำงานก่อสร้าง คนกวาดถนนมั้ย พวกนั้นเขาไม่ได้เรียนหนังสือ เลยต้องทำงานลำบาก เหนื่อยก็เหนื่อย ร้อนก็ร้อน…ตอนเด็กๆ เขาอยากเรียนแต่ไม่ได้เรียนรู้มั้ย” แน่ะ คุณยายไปรู้เขาอีก
“หนูต้องขยันเรียน เรียนเก่งๆ จะได้ทำงานดีๆ ไม่ต้องตากแดด” โธ่…ยาย ไอ้กรมันกลัวแดดซะที่ไหน

คุณยายปากเปียกปากแฉะพูดไปจับมันแต่งตัวไป มันฟังซะที่ไหน
พอรถโรงเรียนมาคุณยายก็จับมันยัดใส่รถโบกมือบ๊ายบาย

เช้าๆ แหกปาก ไม่ไปๆ ตกเย็นระรื่น มีเรื่องโน้นเรื่องนี้กลับมาเล่าทุกวัน
แล้วมันจะร้องไม่อยากไปทำไมกันละเนี่ย ???

เมื่อเช้าก็เหมือนเคย ตื่นมามันก็ไม่ยอมลุกจากที่นอนซะอย่างนั้น
ก่อนที่คุณยายจะเริ่มปฏิบัติการตะล่อมไอ้ตัวดีให้ไปโรงเรียน คุณน้าซึ่งฟังคุณยายบ่อยๆ เข้าชักรำคาญ เลยกระซิบให้คุณยายเปลี่ยนแผนใหม่ ลองทำไม่สนใจมันดูบ้าง

พอไม่มีใครสนใจมันชักลังเล
เดี๋ยวรถโรงเรียนมาแต่งตัวไม่ทัน เอาไงดีหว่า
มันเดินไปแต่งตัวเอง เตรียมกระเป๋าเสร็จสรรพ
ให้มันได้ยังงี้สิ

แล้วมันก็นึกอะไรขึ้นมาได้
“ครูบอกให้เอาหนังสือไปคนละเล่ม”
“หนังสืออะไร? เอาไปทำไม?”
“เอาไปไว้ที่ห้อง แบ่งกันอ่าน ให้เป็นหนังสือที่มีประโยชน์”
“อ้อ…เลือกเอาไปสิ เล่มนี้มั้ย?” คุณยายหยิบ ‘น้องของฉัน’ ให้
“ไม่เอา เล่มนี้หนูชอบ”
“นี่ล่ะ? ‘หนูนิดไม่อยากไปโรงเรียน’ ดีมั้ย?”
“เล่มนี้หนูก็ชอบ ไม่ให้ๆ”
“อันนี้นี่ ‘ของขวัญมหัศจรรย์จากภูติ’ เพื่อนๆ ต้องชอบแน่”
“ไม่อ่ะ เดี๋ยวหาย”
คุณยายหยิบเล่มโน้นเล่มนี้…จนในที่สุด

“เอ้า…งั้นเล่มนี้” คุณยายส่งหนังสือของคุณน้าให้ คราวนี้มันเอาแฮะ
หน็อย ทีเล่มอื่นล่ะหวง ไม่เอาไปแบ่งเพื่อน โน่นชอบ นี่กลัวหาย
ชิชะ ไอ้ตัวดี ทีเล่มนี้ นอกจากไม่ชอบ ไม่หวงแล้ว มันยังทำหน้าสงสัย ถามคุณน้าอีกว่า
“เล่มนี้มีประโยชน์หรือเปล่า?” ดูมันๆ

ตกเย็นคุณน้าเลียบๆ เคียงๆ เช็กเรตติ้งถามมันดูว่า เพื่อนๆ ชอบหนังสือที่มันเอาไปหรือเปล่า
“บางคนก็ชอบบางคนก็ไม่ชอบ…เอาเพื่อนแบบเก่าหรือเพื่อนแบบใหม่?” มันหมายถึงเพื่อนที่เรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาลกับเพื่อนที่เพิ่งรู้จักตอน ป. 1
“แบบไหนก็ได้”
“หนูบอกน้องป้องว่า น้าเป็นคนเขียนเรื่องนี้เองด้วย” น้องป้องที่มันว่านี่เจ้าปกป้องคู้ซี้จอมแสบ–เพื่อนแบบเก่าของมัน
“แล้วน้องป้องว่าไง” คุณน้าอยากรู้ว่าเด็กๆ จะคิดยังไง
“น้องป้อง ให้มาถามน้าว่า…เขียนเรื่องแบบสไปเดอร์แมนเป็นมั้ย?”
โอ้ย…ไม่เป็นเฟ้ย!!! คุณน้าตอบในใจ
“แล้วน้าทำแบบนั้นเป็นป่ะ เอาแบบเจ๋งๆ นะ เขียนให้มันดีๆ หน่อย”

27 มิถุนายน 2550

3 ตอบกลับที่ เรื่องไอ้กร 10 : เขียนให้ดีๆ หน่อย

  1. Aéy พูดว่า:

    ก๊ากกกส์ เขียนเรยๆ คุณน้า เขียนเป็นป่ะ ก๊ากๆ ๆ หุหุ

  2. ปราง พูดว่า:

    โห… น้องป้อง จะเอาสะแปนเด้อไม๊ เลย ฮ่าๆๆ

    เพื่อนแบบเก่า กับ เพื่อนแบบใหม่ น่าสนใจคำพูดกรจริงๆ

    ว่าแต่อยากยลโฉมหนังสือคุณน้าบ้าง

    จุ๊บๆ คิดถึงนะค๊าบ

  3. นิรนาม พูดว่า:

    เอาอีกๆๆๆๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: