ลูกนกของบีบี

เย็นวันหนึ่งหลังเลิกเรียน ลูกหยีชวนบีบีไปเล่นที่บ้าน
“บีบีไปเล่นที่บ้านเรามั้ย เมื่อวานพ่อซื้อนกแก้วมาให้เราด้วย พ่อบอกว่าเราสอนให้มันพูดได้ด้วยนะ”
“หือ…สอนให้นกพูดได้ด้วยหรอ ไปสิไป เราอยากเห็นนกพูดได้”
เมื่อกลับถึงบ้านบีบีจึงขออนุญาตแม่ไปเล่นที่บ้านลูกหยี
“แม่ขา…บีบีไปเล่นที่บ้านลูกหยีได้มั้ยคะ?”
“ทำการบ้านเสร็จหรือยังจ๊ะ”
“เสร็จแล้วค่ะ”
“ถ้างั้นก็ไปเถอะจ้ะ แต่อย่ากวนคุณป้านะลูก”
“ไม่กวนหรอกค่ะ”
แล้วบีบีก็รีบวิ่งไปที่บ้านลูกหยี

“มาทางนี้เร็วบีบี นี่ไงนกของเราสวยมั้ย” ลูกหยีร้องเรียก
“โอ้โฮ! นกสีเขียว บีบีไม่เคยเห็นมาก่อนเลย นี่มันพูดได้จริงๆ หรอ”
“ได้สิ…นกจ๋าเรียก บีบี…หน่อยสิ บีบี…บีบี”
“บีบี…บีบี” เจ้านกพูดเสียงแหลม
“ดีจังเลย บีบีอยากเลี้ยงนกบ้างจัง”

เย็นวันนั้นทั้งสองคนออกไปวิ่งเล่นในสวน บีบีเจอบีบีเจอลูกนกตัวหนึ่งอยู่ใต้ต้นไม้
“ลูกหยีดูนี่สิ ลูกนกตกลงมาจากต้นไม้แน่ะ ทำไงดีนะ เราเอามันกลับขึ้นไปบนรังไม่ได้ด้วยสิ….ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัวนะบีบีจะพาลูกนกไปอยู่ที่บ้าน”

“แม่ขา…บีบีเจอลูกนก มันตกลงมาจากต้นไม้ บีบีเลี้ยงนกตัวนี้ได้มั้ยคะ?”
“จะดีหรอลูก นกน่ะมันคงอยากอยู่ตามธรรมชาติมากกว่าอยู่ในกรงนะ”
“แต่ตอนนี้มันยังบินไม่ไหวนี่คะ”
“ก็ได้ แม่ให้ลูกเลี้ยงมันไว้ก่อนก็ได้ แต่พอมันแข็งแรงดีแล้วลูกต้องปล่อยมันไปนะ”

หลายวันผ่านไปลูกนกแข็งแรงขึ้นมาก ทั้งลูกนกทั้งบีบีต่างมีความสุข
บีบีดีใจที่มีลูกนกเป็นเพื่อนแก้เหงา ส่วนลูกนกก็พอใจที่มีอาหารกินอิ่มทุกมื้อ ไม่ต้องคอยหาที่หลบแดดหลบฝน ไม่ต้องกลัวว่าจะตกจากต้นไม้ และไม่ต้องกลัวว่าแมวเกเรจะมารังแก
แต่นานวันเข้าเจ้าลูกนกที่เคยร่าเริงก็กลับเหงาหงอยและไม่ยอมกินอาหาร ทำให้บีบีพลอยเศร้าไปด้วย  บีบีไม่เข้าใจเลยว่าทำไมลูกนกจึงซีมเศร้าทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้มันเป็นนกที่ดูมีความสุข ถึงแม้มันจะพูดไม่ได้อย่างนกแก้วของลูกหยี แต่มันก็มีเสียงร้องที่ไพเราะ

คืนนั้นบีบีนอนหลับฝันไปว่า ลูกนกของบีบีพูดได้
“บีบีจ๋า…ปล่อยฉันออกจากกรงเถอะ”
“ไม่เอาหรอก ถ้าปล่อยธอก็บินหนีไปน่ะสิ”
“ไม่หนีหรอก ฉันไม่หนีไปไหนหรอก ปล่อยฉันออกไปปเถอะนะ”

เมื่อบีบีเปิดกรงออกเจ้าลูกนกก็บินมาเกาะที่มือของบีบี แล้วขอร้องให้บีบีพาออกไปนั่งในสวน
“ลูกนกจ๋าทำไมช่วงนี้เธอไม่ร่าเริงเหมือนเคยล่ะ?”
“ฉันเหงาน่ะ”
“เป็นไปได้ยังไง ก็บีบีอยู่กับเธอทุกวัน เวลามีเรื่องสนุกๆ บีบีก็เล่าให้เธอฟังก่อนใครเลยนะ”
“ฉันรู้ว่าบีบีรักฉันมาก ฉันก็รักเธอ แต่ฉันคิดถึงบ้าน คิดถึงพี่ๆ ของฉัน ฉันอยากบินไปไกลๆ ไปในทุ่งกว้างๆ อยากจับแมลงกินด้วยตัวของฉันเอง บีบีจ๋าลองคิดดูสิ ถ้าเธอถูกขังอยู่นานๆ เธอจะเหงามั้ย?”

บีบีคิดตามที่นกพูด จริงสิ ถ้าเธอถูกขัง เธอคงไม่ชอบ แต่เธอก็ยังไม่อยากปล่อยลูกนกไป
“ไม่เอา บีบีไม่ปล่อยเธอไปหรอก ถ้าปล่อยเธอก็จะบินหนีไปไกล แล้วไม่กลับมาหาบีบีอีก บีบีไม่ยอมหรอก”
“ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันสัญญาจะไม่ไปไหนไกล ฉันจะบินมาหาเธอที่สวนหลังบ้านทุกวัน”

“ไม่เอา บีบีไม่ให้ไป บีบีไม่ให้ไป”
แล้วบีบีก็ตื่นขึ้น เธอมองไปที่กรงนก โล่งใจที่มันยังอยู่
“นกจ๋า…อย่าหนีบีบีไปไหนเลยนะ” บีบีพูดแต่ลูกนกไม่สนใจ และไม่ยอมกินอาหารที่บีบีให้ด้วย บีบีจึงไปถามแม่ว่าทำไมลูกนกจึงดูหงอยเหงา ไม่ส่งเสียงร้องร่าเริงอย่างเคย

“มันคงเหงาน่ะลูก แม่เคยบอกหนูแล้ว ว่านกน่ะมันชอบอยู่อย่างอิสระตามธรรมชาติมากกว่า บีบีเองก็เหมือนกัน ถ้ามีใครขังหนูไว้ ถึงจะมีข้าวให้กิน มีทีวีให้ดู หนูก็คงไม่ชอบ หนูคงอยากออกไปเล่นข้างนอกมากกว่าใช่มั้ย?”
บีบีเริ่มคล้อยตามที่แม่พูด

“อีกอย่างนะลูก นกที่อยู่ตามธรรมชาติน่ะ ยังช่วยรักษาสิ่งแวดล้อมด้วยนะ มันจะคอยกินแมลง ไม่ให้ไปทำลายพืชที่ชาวไร่ชาวสวนปลูกไว้ แล้วนกยังช่วยปลูกต้นไม้ได้ด้วยนะ”
“จริงหรือคะ นกช่วยปลูกต้นไม้ได้ด้วยหรอ?”
“ได้สิลูก เวลาที่นกกินเมล็ดผลไม้เข้าไป พอมันถ่ายมูลออกมา เมล็ดของผลไม้ที่มันกินเข้าไปก็จะถูกถ่ายออกมาด้วย แล้วเมล็ดเหล่านี้แหละที่จะกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ต่อไป”

บีบีฟังแม่พูดแล้วจึงตัดสินใจปล่อยลูกนกออกจากกรง ลูกนกดีใจที่จะได้กลับไปหาพวกพ้องของมัน

ตั้งแต่วันนั้นมา ทุกๆ เช้า จะมีนกฝูงหนึ่งบินมาที่สวนหลังบ้านของบีบี บีบีมีความสุขที่ได้เห็นฝูงนกโบยบินอย่างมีอิสระ

…………………………

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารแม่และเด็ก
ฉบับ 340 มิถุนายน 2543

1 ตอบกลับที่ ลูกนกของบีบี

  1. น้ำพี้ พูดว่า:

    เปรียบเทียบกับความรักได้เหมือนกันนะน้องชนา
    การผูกมัดกักั้น…ทำให้ไร้อิสระ
    หากรักแบบไม่ผูกมัดให้อิสระซึ่งกันและกัน
    …บางทีความรักแบบนั้นคงงดงาม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: