เรื่องเล่าจากมุมหนึ่งของห้องน้ำ

ดึกสงัด…เวลาที่ทุกคนในบ้านหลับใหล กลับมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายในห้องน้ำ
…สบู่ก้อนกลมเอียงตัวซ้ายทีขวาทีเพื่อจัดท่าทางให้สบายตัวขึ้น
…หลอดยาสีฟันที่ส่วนปลายถูกรีดจนแบนแล้วม้วนไว้เหยียดตัวบิดขี้เกียจสลัดความเมื่อยขบ
…ผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่บนราวสะบัดพึ่บพั่บไล่ยุงตัวเล็กที่บินว่อนอยู่ใกล้ๆ
…แปรงสีฟัน 3 ด้ามที่อยู่ในแก้วใบเดียวกันก็เริ่มตื่นเช่นกัน แปรงสีฟันสีฟ้าด้ามใหญ่ทักทายเพื่อนใหม่ที่เพิ่งมาอยู่ร่วมห้องกับพวกมันในวันนี้

“สวัสดีจ้ะคุณแชมพู แหมกลิ่นของคุณเนี่ยฮ้อมหอม”
“ใช่ๆ หอมกว่าฉันอีก” สบู่พูดเสริม
“นั่นสิหอมมากเลย กลิ่นของเธอยังติดอยู่ที่ตัวฉันเลยนะเนี่ย ตอนเจ้านายเอาตัวฉันไปเช็ดที่ผมเขานะ ฉันเงี้ยเพลินเชียวล่ะ” ผ้าเช็ดตัวพูดขึ้นบ้าง ทำเอาคุณแชมพูเขินอาย ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“โธ่เอ๊ย ทำเป็นดีใจไปเดี๋ยวก็รู้สีก” เสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากข้างๆ ตัวแปรงสีฟันด้ามใหญ่ มันคือแปรงสีฟันลายการ์ตูนด้ามเล็กที่ยังดูใหม่เอี่ยม ขนแปรงของมันเรียงเป็นระเบียบสวย ต่างจากแปรงสีฟันด้ามใหญ่ 2 ด้ามที่อยู่ข้างๆ
“ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะตัวเล็ก?” แปรงสีฟันสีชมพูที่หน้าตาเหมือนกับแปรงสีฟันสีฟ้าราวกับฝาแฝดถามขึ้น
“ฉันพูดความจริงนี่ พวกเธอน่ะสำรวจตัวเองดูบ้างหรือเปล่า คุณสบู่น่ะตัวเล็กกว่าตอนที่มาอยู่ใหม่ๆ ตั้งเยอะ ขนของคุณผ้าเช็ดตัวก็เริ่มหลุดร่วง แล้วดูนี่นะแม่แชมพูกลิ่นฉุน แปรงสีฟัน ๒ ด้ามข้างๆ ฉันเนี่ย เมื่อก่อนเคยมีขนสวยตั้งตรงแบบฉัน แล้วดูสภาพตอนนี้สิ…”
ทุกสิ่งหันไปมองแปรงสีฟันสีฟ้าและสีชมพู จริงด้วยขนของมันบานออก แถมมีบางเส้นทำท่าว่าจะหลุดออกจากด้าม
“…พวกเธอน่ะมีแต่จะอยู่ในสภาพที่แย่ลงทุกวันและในที่สุดก็จะหมดสภาพ…ไร้ค่า” แปรงสีฟันลายการ์ตูนยิ้มเหยียด
สบู่ก้อนกลมเริ่มร้องไห้  “ถ้าอย่างนั้นฉันคงจะต้องจากพวกเธอไปก่อนใคร เพราะตัวฉันเล็กลงทุกวันๆ แล้วฉันก็จะหายไปในที่สุด โฮ…”
“ฉันก็คงเหมือนเธอแหละ…ไม่นานตัวฉันก็คงจะถูกบีบออกไปใช้จนหมดเกลี้ยงแล้วฉันก็จะถูกทิ้ง” ยาสีฟันร้องไห้บ้าง
แชมพูเริ่มนึกถึงชะตากรรมของตัวเอง มันเพิ่งถูกหยิบจากชั้นวางของในห้างสรรพสินค้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ บ้านใหม่ของมัน นี่เป็นการเดินทางมาสู่ความตายหรอกหรือ? น้ำตาของแชมพูไหลพราก

“จะร้องไห้กันไปทำไม หยุดๆ หยุดเดี๋ยวนี้เลย โดยเฉพาะเธอนะสบู่ น้ำตาจะทำให้ตัวเธอละลายเร็วขึ้น เดี๋ยวก็ได้หายไปจริงๆ หรอก” ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่พูดเสียงดัง มันจ้องมองไปที่แปรงสีฟันลายการ์ตูนอย่างโกรธเคือง
“นายตัวเล็ก นายนั่นแหละที่ไร้ค่า ถึงขนของฉันจะเริ่มหลุดร่วง สีสันจะไม่สดใสเหมือนเดิม แต่ฉันก็ทำประโยชน์ให้เจ้านาย ฉันเช็ดตัวให้เขา…แล้ววันหนึ่งที่ฉันหมดสภาพอย่างที่นายบอก ฉันก็แค่พ้นจากการเป็นผ้าเช็ดตัว ฉันอาจจะเปลี่ยนสภาพเป็นผ้าเช็ดโต๊ะ…”
“เหอะ นายจะกลายเป็นผ้าขี้ริ้วสกปรก” แปรงสีฟันลายการ์ตูนเย้ยหยัน
“ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วยังไงล่ะ? ฉันไม่เห็นว่านั่นจะเสียหายตรงไหนนี่ ออกจะดีด้วยซ้ำที่ฉันยังทำประโชน์ได้” ผ้าเช็ดตัวตอบ

“ทำประโยชน์ได้” แชมพูทวนคำพูดของผ้าเช็ดตัวแล้วนิ่งคิด มันยิ้มออกมาแล้วพูดขึ้นว่า “ฉันไม่กลัวว่าตัวฉันจะต้องหมดไปแล้วล่ะ”
“ทำไมล่ะ?” สบู่และยาสีฟันถามขึ้นพร้อมๆ กัน
“ตอนที่ฉันและเพื่อนๆ ถูกวางอยู่บนชั้นในห้างสรรพสินค้า พวกเราต่างเฝ้ารอให้มีใครสักคนหยิบขึ้นมาและพากลับบ้าน เพื่อที่เขาจะได้ใช้เราให้เป็นประโยชน์ พวกเรารอเวลาที่จะได้ทำให้คนที่พาเราไปมีความสุข แล้วเมื่อตอนหัวค่ำ ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นชโลมตัวฉันลงบนเส้นผมท่าทางเธอสดชื่นและดูมีความสุขมาก ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันตั้งใจไว้แล้ว ทำไมจะต้องกลัวว่าตัวฉันจะหมดไปด้วยล่ะ…ถ้าไม่มีใครหยิบฉันขึ้นมาใช้ ปล่อยให้ฉันอยู่บนชั้นวางของวันแล้ววันเล่าจนถึงวันที่ฉันหมดอายุลงแล้วโยนฉันทิ้งไปนั่นต่างหากที่น่าเศร้า”
“จริงด้วยๆ” สิ่งของต่างๆ ภายในห้องน้ำเห็นด้วยกับสิ่งที่แชมพูพูด พวกมันแย่งกันเล่าถึงความสุขในการได้ทำประโยชน์แก่คนที่เลือกใช้มัน

ท่ามกลางเสียงจ้อกแจ้กแห่งความสุขของบรรดาสิ่งของในห้องน้ำ กลับมีเสียงสะอื้น
…แปรงสีฟันลายการ์ตูนกำลังร้องไห้ !
“ตัวเล็กเป็นอะไร? ร้องไห้ทำไม?” แชมพูถามด้วยความเป็นห่วง
“ฉันมาอยู่ที่นี่พร้อมๆ กับแปรงสีฟันสีฟ้าและสีชมพู แล้วดูสภาพฉันกับพวกเขาในตอนนี้สิ ฉันเคยภูมิใจว่าขนของฉันยังดูดีอยู่ ในขณะที่ขนของพวกเขาเริ่มบานออก แต่นั่นกลับแปลว่าทั้งแปรงสีฟันสีฟ้าและสีชมพู ได้ทำประโยชน์มากมาย ในขณะที่ฉัน…แทบไม่ได้ถูกหยิบขึ้นใช้งานเลย” แปรงสีฟันลายการ์ตูนคอตกด้วยความเศร้า

“ฮึ ไม่กลัวว่าขนจะบาน หมดสภาพ ไร้ค่าแล้วหรอ” ผ้าเช็ดตัวที่ยังไม่หายโกรธถามขึ้น
“ถึงฉันจะบานออกหมดสภาพ แต่ฉันก็จะไม่ไร้ค่า แปรงอย่างฉันน่ะยังเอาไว้ขัดสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ต่อได้อีก ถึงฉันจะตัวเล็กแต่ฉันก็มีประโยชน์ได้ไม่แพ้นายหรอก…ฉันเคยชอบนะที่เด็กตัวเล็กนั่นแกล้งลืมหยิบฉันขึ้นมาใช้ แต่ตอนนี้ฉันอยากทำความสะอาดฟันให้เขา อยากให้เขาหยิบฉันขึ้นมา แล้วบีบยาสีฟันลงไป…” แปรงสีฟันลายการ์ตูนหลับตาพริ้มเมื่อนึกถึงตอนที่จะได้ทำความสะอาดฟันให้กับเด็กตัวเล็กคนนั้น…เจ้านายตัวน้อยของมัน ก่อนจะทำหน้าเศร้าแล้วพูดว่า
“แต่จะทำยังไงได้ล่ะในเมื่อฉันเป็นแค่แปรงสีฟัน…ทำได้ดีที่สุดก็แค่เฝ้ารอ”
………………………………………….
แสงตะวันเริ่มสาดเข้ามาทางหน้าต่าง ถึงเวลาที่สิ่งของต่างๆ ต้องหยุดการเคลื่อนไหวลงแล้ว
การสนทนาของพวกเขาจบลงพร้อมๆ กับที่ประตูห้องน้ำเปิดออก
เด็กชายตัวเล็กก้าวเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าแก้วใส่แปรงสีฟัน

19 มกราคม 2551

2 ตอบกลับที่ เรื่องเล่าจากมุมหนึ่งของห้องน้ำ

  1. ใบตอง พูดว่า:

    นิทานเรื่องนี้ เหมือนเป็นการได้ถ่ายทอดอุดมคติของคนที่ดีงามทั้งหลายในโลก..
    ดังเช่น องค์ทะไลลามะ , ติช นัท ฮันห์ , แม่ชีเทเรซ่า , เจ้าหญิงไดอะนา , และคนดีๆที่อาจไม่มีชื่อเสียง..ไม่มีคนรู้จัก..อีกมาก..
    นักอุดมคติ หรือนักเสียสละเหล่านี้ บางครั้งอาจมีแค่เพียงความสุขใจ เป็นสิ่งตอบแทนอันสำคัญครับ..

    เรื่องเล่าจากมุมหนึ่งของห้องน้ำ ทำให้ผมนึกถึงท่อนซ้ำของเพลง หนึ่งในร้อย ด้วยนะครับ ที่ว่า..

    “…ความดี คนเรานี่ ดีใด
    ดี น้ำใจที่ให้แก่คนทั้งปวง
    อภัย รู้แต่ให้ไป ไม่หวง
    เจ็บทรวง หน่วงใจให้รู้ทน
    รู้..กลืนกล้ำ
    เลิศล้ำ ความเป็นยอดคน
    ชื่นชอบ ตอบผล
    ร้อยคน มีหนึ่ง เท่านั้นเอย”

    แท้จริงก็คงยากที่จะนับได้ ว่าเท่าไหร่ในร้อยกันแน่?
    แต่ในเพลงนี้ ท่านคงอุปมาพอให้รู้เพียงว่า..
    ในคนเรานั้น
    ที่คิดอุทิศตน ใฝ่กุศลผลดี มีเป็นส่วนน้อย
    ที่พ่ายแพ้แก่ความตกต่ำเสื่อมถอย มีเป็นส่วนใหญ่..

    น่ายินดีมากครับ ที่คุณชนา (ได้เป็นเจ้าของสัมมาทิฎฐิ) ..
    ได้เป็นเจ้าของแปรงสีฟัน ยาสีฟัน แชมพู สบู่ ผ้าเช็ดตัว ที่น่ารักถึงเพียงนี้..
    เพราะส่วนใหญ่แล้ว คงจะไม่ค่อยน่ารักอย่างนี้ หรือ ไม่น่ารักถึงเพียงนี้หรอก..

    เฮ้อ.. คนแต่งนิทานเรื่องนี้ น่ารักจัง..

  2. chanakith พูดว่า:

    เว่อร์ไปป่าวพี่ใบตองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: