มิตรภาพใต้ท้องทะเล

ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เจ้าปลาตัวเล็กมาเกาะติดอยู่ใต้ท้องปลาใหญ่ มันเกาะติดแน่นและตามไปทุกที่จนปลาใหญ่เรียกเจ้าปลาเล็กนี้ว่า ‘ติดหนึบ’
ช่วงแรกๆ ปลาใหญ่รำคาญติดหนึบไม่น้อย แต่นานวันเข้าก็กลายเป็นความเคยชิน ติดหนึบไม่เคยก่อความรำคาญ ไม่แย่งอาหาร ไม่จุกจิกกวนใจ แถมยังเป็นเพื่อนคลายเหงาให้ปลาใหญ่ฟันคม…เจ้าแห่งท้องทะเลที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

“แล่นฉิว…วันนี้นายจะไปเที่ยวที่ไหนล่ะ” ติดหนึบเรียกเจ้าปลาใหญ่ว่า ‘แล่นฉิว’ ตามความเร็วในการว่ายน้ำของมัน
“ลงไปลึกๆ หน่อยดีมั้ย ชักเบื่อแถวๆ นี้แล้ว”
“ดีๆ เผื่อจะได้เห็นอะไรแปลกๆ บ้าง” ติดหนึบเห็นดีด้วย แล่นฉิวจึงดำดิ่งลงสู่ใต้ท้องทะเลลึก
แล้วก็ไม่ผิดหวัง ที่นั่นมีอาหารมากพอสำหรับแล่นฉิวและติดหนึบ ทั้งยังมีทิวทัศน์งดงามแปลกตา ปะการังสีสวย ปลาหน้าตาแปลกๆ
และยังมีสิ่งของต่างๆ ที่ดูยังไงก็ไม่น่าจะมาอยู่ใต้ทะเลได้เลยอย่าง โคมไฟ รถเด็กเล่น ขวดน้ำ รองเท้า !

ขณะที่ทั้งสองกำลังตื่นตาตื่นใจกับสิ่งของแปลกๆ รอบๆ ตัว ของบางอย่างก็หล่นตุ้บลงบนหัวของแล่นฉิว
“โอ๊ย…อะไรเนี่ย?” แล่นฉิวสะบัดหัวพลางจ้องไปยังสิ่งที่ตกลงมา
“หน้าตาเหมือนหอยเลยแฮะ ดูสิปิดปากแน่นเชียว” ติดหนึบสลัดตัวเองออกมาจากใต้ท้องแล่นฉิว มันว่ายวนรอบๆ ‘หอย’ หน้าตาประหลาดแล้วพลิกตัวเอาส่วนหลังที่ใช้ดูดตัวเองกับสิ่งต่างๆ ดูดเข้ากับฝาบนของ ‘หอย’ แล้วพลิกตัวอีกทีเพื่อให้ฝาหอยเปิดออก
ในนั้นมีภาพของแล่นฉิวกับติดหนึบอยู่ !!!

“ฉันนึกออกแล้ว เจ้านี่ไม่ใช่หอยหรอก มันคือ ‘หนังสือ’ น่ะ” แล่นฉิวบอกเพื่อนตัวเล็ก
“หนังสือ?” ติดหนึบไม่เคยเห็นหนังสือมาก่อน แม้ว่าระยะหลังมันจะได้เห็นข้าวของเครื่องใช้ที่มนุษย์ไม่ต้องการแล้วหล่นสู่ใต้ท้องทะเลเป็นประจำ
“ใช่, เป็นที่รวมความรู้” แล่นฉิวตื่นเต้นไม่น้อยที่มีรูปตัวเองกับเพื่อนอยู่ในนั้น
“นายอ่านหนังสือออกหรือเปล่า ฉันอยากรู้ว่าเราไปทำอะไรอยู่ในนั้น” ติดหนึบตื่นเต้นไม่แพ้กัน
“ไม่” คำตอบของแล่นฉิวทำให้ติดหนึบผิดหวังไม่น้อย มันอยากรู้ว่ามนุษย์พูดถึงมันว่าอย่างไร
“งั้นไปหา ‘หนวดสว่าง’ กัน เขามีโคมไฟติดอยู่กับตัว เขาน่าจะอ่านหนังสือออกด้วย จะได้รู้กันว่าฉันกับนายไปอยู่ในนั้นได้ยังไง” ติดหนึบเสนอ

*************
“…ฉลามกับเหาฉลาม…คนเค้าเรียก ‘แล่นฉิว’ ว่า ‘ฉลาม’ แล้วเรียก ‘ติดหนึบ’ ว่า ‘เหาฉลาม’ น่ะ อ๊ะ…ฉันชื่อ ‘แองเกลอร์’ หรอเนี่ยเรียกยากจัง” หนวดสว่างปลาที่มีแสงไฟอยู่ที่ปลายหนวดอ่านแล้วอธิบาย
“อืมม์ อ่านต่อสิ อ่านต่อๆ”
“…ความสัมพันธ์ระหว่างฉลามและเหาฉลาม เป็นความสัมพันธ์แบบฝ่ายหนึ่งได้ประโยชน์ อีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้ประโยชน์แต่ก็ไม่เสียประโยชน์ เหาฉลามเป็นปลาชนิดหนึ่งที่ครีบหลังเปลี่ยนเป็นอวัยวะสําหรับเกาะ มันจะเกาะปลาฉลามไปตามที่ต่างๆ โดยไม่ต้องว่ายน้ำเอง และคอยกินอาหารที่เหลือจากฉลาม ส่วนปลาฉลามไม่ได้ประโยชน์อะไรจากเหาฉลามเลย” เมื่อฟังจบแล่นฉิวก็มองหน้าติดหนึบด้วยความรู้สึกแบบที่มันไม่เคยมีมาก่อน
“นายเอาเปรียบฉันนี่น่า ให้ฉันพาไปทุกที่ ไม่ต้องว่ายน้ำเอง ไม่ต้องหาอาหารเอง” คำพูดของแล่นฉิวทำให้ติดหนึบรู้สึกไม่ดีกับตัวเอง
“แล้วเหานี่เป็นตัวอะไรหรอ” ติดหนึบถามเผื่อว่าเจ้า ‘เหา’ จะทำให้มันมีอะไรน่าภูมิใจขึ้นมาบ้าง
“เหา มักอาศัยบนศีรษะ ดูดเลือดเป็นอาหาร เหาเป็นพาหะนำโรค น้ำลายของเหามีพิษอ่อนๆ เมื่อกัดหนังศีรษะแล้วจะทำให้มีอาการอาการคัน” หนวดสว่างเปิดหนังสือไปที่หน้าของเหาแล้วอ่าน
แล่นฉิวทำท่ารังเกียจติดหนึบขึ้นมาทันที “ฉันไม่ให้นายมาเกาะใต้ท้องฉันแล้วล่ะ เดี๋ยวนายจะมาดูดเลือดฉัน”
“ฉันไม่เคยทำอย่างนั้นนายก็รู้” ติดหนึบพูด
“แต่ฉันเชื่อที่ในหนังสือบอก” ว่าแล้วแล่นฉิวก็ว่ายน้ำจากไปอย่างรวดเร็วจนติดหนึบตามไม่ทัน

*************
แล่นฉิวโล่งใจที่ไม่มีเหาเกาะติดอยู่กับตัว “เหาดูดเลือด เป็นพาหะนำโรค ทำให้คัน….ติดหนึบเอาเปรียบ ติดหนึบไม่ว่ายน้ำเอง ไม่หาอาหารเอง” แล่นฉิวทบทวนข้อเสียของติดหนึบที่ได้รู้มาจากหนังสือ
เจ้าปลาใหญ่ฟันคมพยายามหาเพื่อนใหม่ด้วยการว่ายน้ำไปทักทายกับปลาชนิดอื่น แต่ไม่มีใครหยุดฟังคำทักทายของมันเลย
“สวัส…” มันพูดยังไม่ทันจบปลาอื่นๆ ก็พากันว่ายน้ำหนี
บรรยากาศใต้ท้องทะเลลึกที่ทั้งเงียบและมืดทำให้แล่นฉิวเหงา มันไม่อยากอยู่ตามลำพังโดยไม่มีเพื่อนแบบนี้
“….ติดหนึบไม่เคยแย่งอาหารก่อนฉันอิ่ม ติดหนึบตัวเบาหวิว พาไปไหนก็ไม่ได้ทำให้ฉันเหนื่อย เวลามีอะไรติดที่ใต้ท้องหรือหลังฉันติดหนึบคอยแกะให้ ติดหนึบเป็นเพื่อนของฉัน”

*************
“ฉันไม่ใช่เหาสักหน่อย มีอะไรในตัวฉันที่เหมือนเหายังงั้นหรอ” ติดหนึบถามหนวดสว่าง มันไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ แล่นฉิวถึงได้รังเกียจมัน
“ไม่นี่ หน้าตานายไม่เหมือนเหาสักนิด” หนวดสว่างตอบโดยไม่เงยหน้าจากหนังสือ แถมยังจ่อโคมไฟในตัวมันใกล้เข้าไปอีก
“ดูสิในนี้เขาเขียนว่าฉันเป็นปลาขี้เกียจ ลอยตัวอยู่เฉยๆ รอให้ปลาอื่นหลงทางว่ายน้ำมาหาแสงไฟที่หนวดแล้วค่อยจับกิน…เขียนแบบนี้ได้ยังไง ฉันไม่ได้ขี้เกียจสักหน่อย” หนวดสว่างเขวี้ยงหนังสือทิ้งด้วยความโมโห ทำให้หนังสือพลิกไปอีก 3-4 หน้า
“นั่นตัวอะไรน่ะหน้าตาแปลกพิลึก ตัวล่างมีสี่ขาอยู่ใต้ท้องตัวบนที่มีปีก เจ้ามีปีกนี่บินได้ฉันเคยเห็น แล้วเจ้าตัวมีปีกจะพาเจ้าตัวใหญ่ตัวล่างบินขึ้นได้หรอ” ติดหนึบเปรียบเทียบการเคลื่อนไหวของตัวเองกับสิ่งที่เห็นในภาพ
“นกเอี้ยงกับควาย…นกเอี้ยงเกาะอยู่บนหลังควายคอยจับแมลงต่างๆ บนหลังควายเป็นอาหาร ซึ่งทำให้ควายได้ประโยชน์จากการที่แมลงที่ก่อความรำคาญถูกกำจัดไป เป็นความสัมพันธ์แบบที่ทั้งสองฝ่ายได้ประโยชน์ร่วมกัน” หนวดสว่างอ่านคำบรรยายภาพนั้นให้ติดหนึบฟัง
“ถ้าอย่างนั้น ฉันว่าฉันเหมือนนกเอี้ยงมากกว่าเหานะ ทำไมคนเขาไม่เรียกฉันว่า นกเอี้ยงฉลามล่ะ” ติดหนึบประหลาดใจที่คนเขียนหนังสือเปรียบเทียบมันเป็นเหา
“ช่างคนเขาเถอะ พวกนี้ชอบนึกว่าตัวเองรู้ดีกว่าใคร รู้ทุกเรื่อง กำหนดทุกเรื่อง อย่างฉัน…ฉันรู้ตัวว่าไม่ได้เป็นปลาขี้เกียจอย่างที่ในหนังสือว่า แค่นั้นก็พอแล้ว” หนวดสว่างปิดหนังสือแล้วเขวี้ยงมันออกไปไกลกว่าเดิม

“ใช่, ช่างพวกคนเขาเถอะ” เสียงคุ้นหูดังขึ้น ติดหนึบหันไปมองด้วยความดีใจ แล่นฉิวกลับมาแล้ว “เขาจะเรียกนายว่าเหาฉลามก็ช่าง แต่ฉันจะเรียกนายว่า ‘ติดหนึบ’ ใครจะทำไม แล้วถ้าใครมาถามว่า นายเป็นตัวอะไร ฉันก็จะบอกว่านายเป็น ‘นกเอี้ยงฉลาม’ ก็แล้วกัน”

แล้วเสียงหัวเราะแห่งมิตรภาพก็ดังก้องไปทั่วท้องทะเล

3 กุมภาพันธ์ 2551

4 ตอบกลับที่ มิตรภาพใต้ท้องทะเล

  1. สายน้ำพระจันทร์ พูดว่า:

    เข้าใจคิดเนอะ แบบนี้ต้องมีหมา มีแมว หมู ม้า ตามมาบ้าง
    คนชอบคิดแทนสัตว์อื่น หรือบางที คนอื่น
    เลยมีผู้ใหญ่หลายคนคิดแทนลูกว่าต้องอย่างนั้นอย่างนี้
    ตามปัจจัยในความคิดของตัวเอง
    เราเลยมีเด็กเก่ง แต่ไม่มีความสุข
    หรือเก่งแต่เห็นแก่ตัว
    หรือผู้ใหญ่กลัวว่าถ้าเด็กคิดได้เยอะ ตัวเองจะดูด้อยลงไป

    ** ตามไปในโอเปร่า เริง
    แล้วเมนต์ ไม่ได้ สงสัยว่าต้องสมัครสมาชิกด้วยหรือเปล่า
    เลยตามมนี่ดีกว่า

  2. nana พูดว่า:

    ว้าๆๆ จริงๆ แล้วโอเปราไม่ต้องเป็นสมาชิกก็เม้นต์ได้ค่ะ แต่ก็มีคนบ่นว่าเม้นต์ยาก
    ยังไงมาที่บล็อกนี้ก็ได้ค่ะ ที่โน่นตั้งใจจะไว้เก็บนิทานอย่างเดียว
    คิดถึงป้าสายจังเลย จุ๊บๆๆ

  3. Make_a_wisH พูดว่า:

    นิทานน่าัรักมากๆค่ะ เพิ่งเริ่มติดตาม…แต่จะติดตามต่อไปนะคะ ^ ^

  4. nana พูดว่า:

    ขอบคุณค่าาาาาา
    ยินดีๆ ที่เข้ามาอ่าน🙂

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: