บ้านของกาเหว่า

“กาเหว่าเอย ไข่ไว้ให้แม่กาฟัก
แม่กาก็หลงรัก คิดว่าลูกในอุทร
คาบเอาข้าวมาเผื่อ คาบเอาเหยื่อมาป้อน
ถนอมไว้ในรังนอน ซ่อนเหยื่อมาให้ลูกกิน
ปีกเจ้ายังอ่อนคลอนแคล ท้อแท้จะสอนบิน
แม่กาพาไปกิน ที่ปากน้ำพระคงคา
ตีนเจ้าเหยียบสาหร่าย ปากก็ไซ้หาปลา
กินกุ้งแลกินกั้ง กินหอยกะพังแมงดา
กินแล้วก็โผมา จับที่ต้นหว้า…”

“แม่ขาแม่ ทำไมแม่กาเหว่าต้องไข่ให้แม่กาฟักล่ะคะ? ทำไมแม่กาเหว่าใจร้าย น่าสงสารลูกกาเหว่า น่าสงสารแม่กาด้วย” เด็กหญิงรู้สึกเศร้าทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงกล่อมเพลงนี้
“มันเป็นสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของนกน่ะลูก” คุณแม่พยายามอธิบาย
“สัญ..ตะ ญาณ…คืออะไรคะ”
“เรื่องมันเป็นแบบนี้จ้ะ…”

แต่ก่อนนั้นนกทั้งหลายอาศัยอยู่ที่ “ดาวนก” พวกมันอยู่อย่างสุขสงบ จนกระทั่ง ฝูงแมวยักษ์เอายานมาลงจอดเพื่อยึดครองดวงดาว นกสู้แมวไม่ได้จึงพากันอพยพเพื่อหาที่อยู่ใหม่ ก่อนที่พวกน จะอพยพไปอยู่ตามดวงดาวต่างๆ พวกมันต้องเรียนรู้วิธีสร้างบ้านบนดาวดวงใหม่ นกทุกชนิดตั้งใจเรียน และออกแบบบ้านได้อย่างแข็งแรง
แต่เจ้านกกาเหว่ากลับไม่สนใจที่จะเรียนรู้
“กาเหว่า ไม่มาหัดสร้างบ้านด้วยกันหรอ” กาชวนด้วยความหวังดี
“โธ่เอ๊ย…ก็แค่ที่นอน เอาอะไรมาสุมๆ ก็นอนได้แล้ว เวลาส่วนใหญ่ของเราอยู่บนอากาศ จะมัวมาสร้างรังสวยๆ ทำไม นกที่ดีต้องบินเก่งไม่ใช่สร้างรังเก่ง” ว่าแล้วเจ้านกกาเหว่าก็ตั้งหน้าตั้งตาฝึกบิน มันจึงบินได้คล่องแคล่วกว่านกใดๆ
“นี่ดูนี่ เป็นนกน่ะต้องบินเก่งแบบนี้” กาเหว่าบินอวดเพื่อนๆ มันบินผลุบเข้าออกพุ่มไม้ต่างๆ อย่างรวดเร็ว
“การบินได้เร็วจะช่วยให้เราหลบหนีศัตรูที่จะมาทำร้ายได้”กาเหว่ายืดอกพูดอย่างภาคภูมิใจ
“แต่การสร้างบ้านก็จำเป็น”กาเถียง
“ไม่จำเป็น ก็แค่ที่นอน นอนที่ไหนก็ได้ การล่าเหยื่อและการหลบหนีสำคัญต่อการมีชีวิตรอดมากกว่าการมีที่นอนสบายเป็นไหนๆ”ทั้งสองเถียงกันอยู่นาน แต่ไม่ว่ากาจะพูดอย่างไรกาเหว่าก็ไม่เชื่อในสิ่งที่กาพูด

และแล้วก็ได้เวลาที่นกทั้งหลายบินออกหาดาวดวงใหม่ มีนกกว่า ๙,๐๐๐ ชนิด ที่พร้อมใจกันมาอยู่บนโลกดวงดาวสีฟ้าแสนสวยดวงนี้

นกต่างๆ พากันสร้างที่อยู่อาศัยให้แข็งแรง มีก็เพียงนกกาเหว่าที่มัวแต่เที่ยวเล่นสนุก ไม่สนใจที่จะสร้างบ้าน พอตกกลางคืน มันก็ทำเพียงแค่ซุกตัวลงบนกองใบไม้ที่นำมาสุมๆ เป็นที่นอนอย่างง่ายๆ ช่างเป็นรังที่ไม่แข็งแรงเอาซะเลย

เวลาผ่านไป…จนกระทั่งถึงเวลาที่บรรดานกจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับการออกไข่ เพื่อให้มีนกแบบเดียวกับตนเองเพิ่มขึ้น นกทุกตัวต่างก็เพิ่มความแข็งแรงให้รังของตัวเอง เพื่อความอบอุ่นปลอดภัยของไข่ใบน้อย

กาเหว่าผู้ไม่ตั้งใจเรียนรู้เรื่องการทำรัง ก็ไม่สามรถสร้างรังของตัวเองได้…ครั้นไปถามใครก็ไม่มีใครช่วย เมื่อได้เวลาวางไข่ ไข่ของกาเหว่าจึงอยู่ในรังที่ไม่มีความมั่นคง…เพียงลมพัดมาไข่ของมันก็ร่วงลงสู่พี้น

“น่าสงสารไข่จังค่ะ แล้วแม่กาเหว่าทำยังไงต่อคะ”

แมกาเหว่าพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็สร้างรังไม่สำเร็จ เพื่อนๆ ก็ไม่ช่วยเพราะในตอนที่พวกมันตั้งใจเรียน กาเหว่าเอาแต่เล่นสนุก และทุกตัวต่างก็ต้องดูแลไข่ของตัวเอง

แม่กาเหว่าจะฝากไข่ของตนไว้กับใครก็มีไม่มีใครรับที่จะดูแล พ่อแม่กาเหว่าจึงคิดแผนขึ้นมาโดยระหว่างที่แม่กาไม่อยู่ แม่กาเหว่าจะแอบไปวางไข่ไว้ที่รังของแม่กา โดยมีพ่อกาเหว่าคอยดูต้นทางให้

“ดีจังค่ะ แบบนี้ไข่กาเหว่าก็ปลอดภัยแล้ว”
“ใช่จ้ะ เห็นมั้ยว่าแม่กาเหว่าไม่ได้ใจร้าย มันทำเพราะความรักและหวังดีกับลูกของมัน”

ไข่ของกาเหว่ามีลักษณะคล้ายกับไข่ของกา แม่กาจึงไม่ได้สงสัยว่ามีไข่แปลกปลอมอยู่ในรังของตน เมื่อลูกนกฟักออกเป็นตัว แม่กาดูแลลูกๆ อย่างดี จนกระทั่งลูกๆ เริ่มโต แม่กาเห็นว่าลูกตัวหนึ่งหน้าตาไม่เหมือนพี่ๆ น้องๆ
“หน้าตาแบบนี้ไม่ใช่ลูกเราแน่ๆ พ่อว่ามั้ย”
“อืมม์ หน้าตามันเหมือน…”
“กาเหว่า” พ่อและแม่กาพูดขึ้นพร้อมกัน
เมื่อรู้ว่านี่ไม่ใช่ลูกของตัวเอง พ่อและแม่กาจึงไล่ลูกกาเหว่าออกจากรัง

กาเหว่าตัวน้อยยังไม่ทันที่จะได้เรียนรู้วิธีการสร้างรังจากแม่กา จึงทำได้เพียงแค่เอาใบไม้มาสุมๆ และซุกนอนเช่นเดียวกับที่พ่อแม่กาเหว่าเคยทำ

และเมื่อถึงเวลาที่มันจะต้องมีลูก มันจึงนึกไม่ออกว่าที่ไหนที่จะปลอดภัยเท่ากับรังที่มันเคยอยู่ มันจึงไปวางไข่ไว้ในรังของกา เป็นอย่างนี้ตลอดมา

“แม่ขาถ้ามีแม่กาใจดีที่ยอมเลี้ยงลูกกาเหว่าจนโต และสอนวิธีสร้างรังให้ก็ดีสิคะ ลูกกาเหว่าจะได้สร้างรังเองเป็นไม่ต้องแอบไปวางไข่ในรังแม่กาอีก”
“นั่นสินะ ถ้าเป็นอย่างนั้น แม่กาเหว่าจะได้กอดลูกของตัวเองแน่นๆ เหมือนแม่กอดหนูแบบนี้ไง” แม่กอดเด็กหญิงตัวน้อยอย่างรักใคร่
“แต่ว่าตอนนี้ได้เวลานอนแล้วล่ะ มาหลับตาพร้อมกันนะ นึง ส่อง ซั้ม!”

10 กุมภาพันธ์ 2551

2 ตอบกลับที่ บ้านของกาเหว่า

  1. ธีรนร พูดว่า:

    ที่แท้คือเรื่องนี้นี่เอง น้าชนา ขยันจังครับ

  2. nana พูดว่า:

    ขยันที่หนาย จะเขียนไรต่อยังนึกไม่ออกเลย แงแง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: